'Het licht scheen in de duisternis, en de duisternis heeft het niet begrepen', deze verbastering van de bekende Bijbelspreuk staat geschreven in een prachtig boek wat ik jaren geleden van een groep vrienden voor mijn verjaardag kreeg. Het waren niet bepaald christelijke vrienden, maar een van hen had zijn best gedaan om een cadeau voor mijn verjaardag te zoeken waar ik wel blij mee zou zijn: hij had er een passend Bijbelcitaat in geschreven. Dat dacht hij tenminste, maar dat het fout was, had hij toen nog niet begrepen. Johannes 1 zegt dat de duisternis het licht niet gegrepen had, in plaats van niet begrepen.

Wat is dat toch met ons mensen en licht en donker...
Als het echt duister is in ons leven snakken we naar licht. Wanneer we het benauwd hebben (en wie kent niet zulke periodes in zijn leven) willen we niets liever dan verlichting en helderheid. Maar als we heel eerlijk zijn, zoeken we ook vaak zat het donker juist op. Dan doen we dingen die het daglicht niet kan verdragen, waarvoor we ons zouden schamen als ze in de openbaarheid zouden komen.

Christus is het licht van de wereld dat ieder mens verlicht. Christenen worden kinderen van het licht genoemd. Kind van het licht zijn, betekent dat je van het licht houdt en graag het volle daglicht tegemoet stapt. Het impliceert dat je niets te verbergen hebt, geen stiekeme dingen doet of geheimpjes hebt: je hoeft je nergens voor te schamen.

Ik heb een donkerbruin vermoeden dat de meeste christenen wel een plekje hebben die ze liever een beetje verborgen houden. Ik zelf tenminste wel, nou soms dan... En dan heb ik het niet over neuspeuteren in de file. Wij hebben van die hardnekkige slechte gewoontes die zo nu en dan weer op komen poppen. Als we denken onze duistere kanten te kunnen overwinnen door ze in het donker te verbergen, dan hebben we nog weinig van licht en duisternis begrepen.

De Katholieke kerk heeft een mooi gebruik dat de Reformatie jammer genoeg is kwijt geraakt: de biecht. Het is een Bijbelse opdracht om 'aan elkaar je fouten te belijden'. Geloof me: ik weet uit ervaring dat verstoppen van fouten niets oplost. Je kunt duistere dingen een poosje onderdrukken, maar het komt toch steeds weer terug. Het enige medicijn is: aan het licht brengen. Belijden bij een betrouwbare vriend of vriendin, pastor of dominee. Het samen aan het Licht brengen, opbiechten: berouw tonen en vergeving vragen bij de Vader van het Licht. Dan ben je echt een kind van het Licht. Een kind van de duisternis heeft dat niet begrepen.

Balt