Het zal je maar overkomen: je bent gezellig met je gezin op vakantie in Italië en een gezinslid komt niet terug van een zwemtocht. Hij is vermist.  Vermoedelijk verdronken, alles wijst erop: zijn kleding en een handdoek op een stapeltje op een verlaten strandje is het enige wat gevonden wordt.

Wij maakten dit van dichtbij mee deze zomer, een heftige ervaring, met slapeloze nachten, vragen, verdriet, paniek en zorgen om de toekomst, administratieve rompslomp. Herinneringen aan andere dierbaren waar we afscheid van moesten nemen. Ongeloof, dat ook. Ongeloof, omdat het lichaam nog steeds niet is gevonden en de onzekerheid wat er allemaal gebeurd kan zijn. En uiteindelijk berusting, om het verlies op een respectvolle manier een plek te kunnen geven.

Na een week van wachten, zoeken, steeds weer terug naar de plaats des onheils: bizar genoeg een alleraardigst vredig strandje, dan toch maar naar huis gereisd. De directe nabestaanden gaan samen met het vliegtuig naar Nederland. Een familielid merkt op: ‘Nee we gaan niet allemaal naar huis, we laten hier iemand achter’. Ik moet er echter aan denken dat hij al ‘Thuis’ is, ons is voorgegaan, op een onverwachte en onbegrijpelijke manier. Weggerukt in de bloei van zijn leven, weggerukt uit het lieve gezin, ‘thuisgeroepen’ wordt gezegd.

Waar is God dan, op zulke momenten, waar was Hij tijdens het zwemmen, wat is er precies gebeurd? Kun je nog wel geloven in een liefhebbende God als je zoiets overkomt.

Nochtans, staat op de grafsteen van mijn eigen, ook veel te jong overleden moeder. Dat was haar en onze overtuiging: ‘Nochtans’. God was er bij, Hij was er, is er en zal er zijn, wat er ook gebeurt. Nochtans, omdat ‘die grote dag’ er zeker komt, dat God zelf alle tranen zal afvegen, dan zal alles goed zijn en zullen we ‘zien van aangezicht tot aangezicht’, onze vragen worden beantwoord door Hem die al de schuld en het lijden van de wereld op zijn eigen rug heeft genomen en alles heeft volbracht.

Vermist, maar niet bij onze hemelse Vader, hij zond Jezus die als ‘goede herder’ de zoektocht niet opgaf en 99 schapen achterliet om dat ene zoekgeraakte schaap te zoeken, en te vinden en veilig naar huis te brengen bij de andere schapen. Ik heb diep in me het vertrouwen dat Hij hem al lang gevonden heeft, feitelijk geen moment uit het oog heeft verloren, ook al ligt zijn lichaam waarschijnlijk op de bodem van het diepe bergmeer.

Vermist en nochtans thuisgebracht.

balt